Jos Andringa

Ik probeer een spel te creëren tussen de werkelijkheid en associaties. Dit doe ik doormiddel van kleine ingrepen in het materiaal. Ik probeer de toeschouwer mee te nemen naar mijn fantasie wereld. Een fantasiewereld dat je misschien nog wel kent van vroeger toen je als kind al spelende met je Lego of je G.I. Joes door de woonkamer ging en alles langzaam transformeerde in een enorm landschap. Deze wereld heb ik altijd een enorme fascinatie voor gehad en er vroeger met veel moeite afscheid van moeten nemen.

Ik merk doordat ik er zo gefocust op was om die wereld mee naar binnen te krijgen dat het ook de andere kant op is gaan werken. Omdat ik met dat oog naar objecten binnenshuis ben gaan kijken, kijk ik nu overal om mij heen en zie ik overal potentiele sculpturen.

Als je over straat loopt en om je heen kijkt dan valt er een hoop te zien. In plaats van alleen naar de functie te kijken kun je architectuur ook zien als een kunstzinnige uitingsvorm. Gebouwen kun je als het ware zien als reusachtige sculpturen. Dit idee heb ik omgedraaid door juist sculpturen van architectuur te maken. Hierdoor kan je op een interessante manier spelen met schaal en perspectief. Een toeschouwer voelt zich klein ten opzichte van de architectuur om zich heen, maar juist groot ten opzichte van mijn werken. Dit biedt een ander perspectief, dat de toeschouwer dwingt op een andere manier naar een alledaags fenomeen te kijken.

De transformatie van het materiaal tot een wereld die ik zelf heb gecreëerd. Los van de alledaagse kenmerken van het materiaal, zoals een dood normaal stuk hout, wekt het zien ervan allerlei associaties bij mij op. Wanneer je het materiaal benadert op een andere schaal, verandert een stuk hout van een object an sich ineens in een platform om je fantasie op los te laten. Door de rigide, volwassen blik op de werkelijkheid los te laten en met een speelse, kinderlijke blik te kijken ontstaat de ruimte om een alledaags object te transformeren in een illusionaire wereld op zichzelf.

Architectuur kan je zien als een monument van menselijke activiteit.  De architectuur om ons heen is een afspiegeling van de menselijke activiteit die zelfs tot uiting komt wanneer de mens afwezig zou zijn. Als een soort archeologisch bewijs valt er van alles uit te herleiden.

 

 

Jos Andringa
Jos Andringa
Jos Andringa